Sonet

Sonet to jedna z bardziej charakterystycznych form utworu lirycznego, która powstawała w okresie baroku. Sonet będzie posiadał bardzo kunsztowną kompozycję, składającą się z czternastu wersów, które pogrupowane są w dwa czterowiersze, które posiadają zwykle rymy okalające oraz dwóch trójwierszach. Pierwsza zwrotka będzie miała na celu przede wszystkim opisanie samego tematu, druga odnosi się do podmiotu lirycznego wiersza, a tercyny zawierają w sobie refleksję na jego temat. Forma ta ukształtowana została we Włoszech, pomiędzy wiekiem trzynastym oraz czternastym na podstawie wzorów wyciągniętych z ludowej poezji. Rozwój tego gatunku liryki zawdzięczać będziemy mogli twórczości Petrarki oraz Alighieriego. Moment kiedy sonet upowszechnia się w całej europie to dopiero przełom wieku piętnastego oraz szesnastego, wtedy stał się jedną z głównych form literackich końca odrodzenia oraz początku baroku. W poszczególnych miejscach oraz krajach będą występowały regionalne odmiany sonetu, na przykład w Werski włoskiej ostanie trzy zwrotki posiadają rymy podwójne ułożone w takowy sposób by nie można ich było zamienić na dwu, czy też czterowiersz. W przypadku odmiany francuskiej znowu rymy ostatnich zwrotek będą układały się całkowicie inaczej. W odmianie angielskiej natomiast wprowadzony został wizualny podział na trzy zwrotki składające się z czterech wierszy oraz jedną dwuwierszową strofę.